مصرف ویتامین D منجر به کاهش سطح A1C در دیابت نوع 2 می شود

29 اکتبر 2021 - بر اساس مطالعه اخیر منتشر شده در مجله ی  Frontiers in Endocrinology، افراد مبتلا به دیابت نوع 2 که مکمل ویتامین D مصرف می کردند نسبت به افرادی که ویتامین D مصرف نمی کردند سطحA1C (معیار کنترل طولانی مدت قند خون) پایین­تری داشتند.

همانطور که نویسندگان این مطالعه نوشتند، کمبود ویتامینD می تواند نقش کلیدی در ایجاد دیابت نوع 2 و چگونگی پیشرفت این بیماری داشته باشد. مطالعات قبلی نشان داده اند که ویتامینD در بدن ممکن است با ترشح انسولین در لوزالمعده، مقاومت به انسولین در سلول های بدن و وجود التهاب که ممکن است خطر عوارض دیابت را افزایش دهد، مرتبط باشد. در مطالعه ی اخیر، محققان علاقه مند بودند که دریابند چگونه مصرف ویتامین D ممکن است بر برخی از پیامدهای مرتبط با دیابت، به ویژه کنترل قند خون و همچنین معیارهای خاص مقاومت به انسولین تأثیر بگذارد. آنها 130 شرکت کننده ی مبتلا به دیابت نوع 2 را انتخاب کردند که همه آنها به تنهایی از متفورمین به عنوان درمان دیابت استفاده می کردند. میانگین سنی شرکت کنندگان 62.3 سال و میانگین مدت ابتلای آنها به دیابت نوع 2 در ابتدای مطالعه، حدود پنج سال بود.

شرکت‌کنندگان در حالیکه به مصرف متفورمین خود ادامه می دادند، به‌طور تصادفی به تعداد مساوی، در گروه مصرف مکمل‌های ویتامین D یا بدون مصرف مکمل‌های ویتامینD ، قرار گرفتند. برای شرکت‌کنندگانی که مکمل ویتامین D دریافت می کردند، محققان مطابق با دستورالعمل‌های انجمن غدد درون ریز بر اساس غلظت ویتامین  Dخون افراد، دوز صحیح را محاسبه کردند. این بدین معنا بود که شرکت کنندگانی که سطح ویتامین دی در خون آنها پایین بود، دوزهای بالاتری از این ویتامین را دریافت کردند، شرکت کنندگان به مصرف یا عدم مصرف ویتامین D برای مدت شش ماه مطالعه ادامه دادند و اندازه گیری های موقت پس از سه ماه انجام شد.

شرکت کنندگان در گروه درمان با ویتامینD ، با غلظتهای کمی از ویتامین D شروع کردند، افراد بطور کاملا تصادفی در گروه ها قرار گرفتند. متوسط ​​سطح اولیه ی ویتامینD در گروه درمان با ویتامینD 48.70 نانومول در لیتر و در گروه بدون مکمل ویتامین  D، 58.02 نانومول در لیتر بود. در گروه دریافت کننده ی ویتامین دی پس از سه ماه، سطح ویتامین D به طور متوسط ​​به 104.7 نانومول در لیتر افزایش یافت، اما در گروه دوم که فقط متفورمین دریافت می کردند به 68.44 نانومول در لیتر رسید. پس از شش ماه، میانگین سطح ویتامینD در گروه درمان 92.24 نانومول در لیتر و در گروهی که ویتامین Dدریافت نمی کردند، به 51.77 نانومول در لیتر رسید.

کاهش بیشتر هموگلوبین A1C در افرادی که ویتامین D مصرف می کردند

در ابتدای مطالعه، میانگین سطحA1C در گروه درمان با ویتامین D برابر با 6.56 درصد بود، در حالی که در گروهی که تنها متفورمین دریافت می کردند، 6.74 درصد بود که نشان دهنده کنترل کلی خوب قند خون در هر دو گروه است. پس از سه ماه، میانگین A1C در گروه درمان با ویتامین D به 6.32 درصد کاهش یافت، در حالی که در گروهی که تنها متفورمین دریافت می کرد به 6.66 درصد تغییر کرد. پس از شش ماه، میانگین هموگلوبین A1c در گروه تحت درمان با ویتامین D، به 6.48 درصد و در گروه فقط متفورمین به 6.87 درصد رسید. محققان نوشتند که این مجموعه اندازه‌گیری‌ها نشان می‌دهد که دوزهای خوراکی روزانه ویتامینD سطوح هموگلوبین A1C را در طول دوره 3 ماهه و 6 ماهه بهبود می‌بخشد.

با این حال، محققان خاطرنشان کردند که مصرف ویتامینD معیارهای مقاومت به انسولین را تغییر نداد، به این معنی که دقیقاً مشخص نیست که چرا مصرف ویتامین D با کنترل کلی بهتر قند خون مرتبط است. به تحقیقات بیشتری برای تعیین دوزهایی از ویتامین D برای بیماران مبتلا به دیابت نوع 2، که ممکن است خطر استرس اکسیداتیو[1] و ابتلا به سندرم متابولیک و خطر رویدادهای قلبی عروقی مرتبط را کاهش دهد، نیاز داریم.

منبع:

https://www.diabetesselfmanagement.com/news-research/2021/10/29/taking-vitamin-d-leads-to-lower-a1c-levels-in-type-2/